JÎNNAME

Helbest: Merwan Berekat

JÎNNAME

Ez û dilê xwe yê ji evînê mișt

Ez û kulên xwe yên çarêș

Ez û giyanê xwe yê nîvwestiyayî

Ez û êşên xwe yên vereșandî

Ez û birînên xwe yên nekewandî

Em rojane li ser lêvên birîna te bêtirî carekê ji hemêza mirinê vedipekin û werzên hêviyan ji kaniyên aramiyê av didin...

Ez û meraqên xwe yên kevn û nû

Ez û xewnên xwe yên nîvpayî

Ez û hêrsên xwe yên ter û stûr

Ez û coşa xwe ya ku pîr nabe

Ez û stranên xwe yên awazfirandî

Ez û keserên xwe yên bêreng

Em rojane li ser sînorên êşa te bêtirî carekê ji ser darbesta mirinê têne xar û jiyanê dikenînin. Em dizanin bi mirinê re jî bipeyivin...

Ez û dayka xwe ya dilnazik

Ez û bavê xwe yê dilneçelî

Ez û xwîşkên xwe yên hêvîkesk

Ez û birayên xwe yên serbilind

Ez û kurên xwe

Ez û keçên xwe

Ez û kebaniya xwe

Ez û xwe

Em rojane bêtirî carekê berê xwe didin deşt û çiyayên te û nimêja vegerê dikin...

Li pêş perestgeha vîna me sal kin dibin û zeviyên pêdariyê zîl didin....

Ez û hevalên xwe

Ez û dostên xwe

Ez û gundiyên xwe

Ez û cîranên xwe

Ez û zarokên sêwî

Ez û kalemêrên çiyahez

Ez û pîrejinên axhez

Em rojane bêtirî carekê wekî bûka jiyanê bîranên xwe yên li bin darên zeytûn û henaran bi dildariyê hene dikin.....

EFRÎNA MIN

Xelat